دوست خوبم، زندگی رو دریابین و از تک تک لحظات زندگی استفاده کنین و نذارین دست اندازهای زندگی، شما رو از مسیر لذت خارج کنه!

و اما دو تصویر به همراه خبرهای جالب آنها ...

تکنیک های خانه داری ...

وقت بخیر

زمانی که ما در زندگی‌مون به معمایی می‌رسیم که چون در معادله‌های ذهنیمون صدق نمی‌کنه بهش برچسب غیرممکن می‌زنیم و زندگی رو با علامت سوالی می‌گذاریم و می‌گذریم درست در همین زمانه که در شعر‌های عاشقانه به دنبال عشق می‌گشتیم تا لیلی رو در کنار مجنون باور کنیم و شیرین رو با کوه بیستون... کسی نگفت که عشق رو باید در همین نزدیکی‌ها جست.

سال پیش دریابانو قول داده بود که از سفرش به یکی از مناطق بسیار دیدنی ترکیه به نام کاپادوکیا (Capadocia) تعریف کنه که متاسفانه شامل مرور زمان شد و نتونستم گزارش مناسبی در اون زمان براتون تهیه کنم، اما قولم از خاطرم نرفته و امروز دو فیلم کوتاه و توضیحی در مورد این منطقه ی دیدنی تقدیمتون میکنم.

و اما یک قدردانی ویژه ...
دریابانو امسال قرار بود بی سر و صداترین تولد سالهای زندگیش رو داشته باشه. حالا چرا این قرار بود، برای اینکه میخواست بدون چه اتفاق خاصی میافته اگه سر و صدایی بابت این روز نباشه، مگه این روز با روزهای دیگه چه تفاوتی داره. 17 آگوست رسید. هر چند که نواره عزیز از چند روز جلوتر و ستاره مهربون از شب پیش از تولد دریابانو اونو مورد مهر و لطف خودشون قرار داده بودن و کاملا دریابانو رو غافلگیر کرده بودن. اما دریابانو هنوز هم تصمیم داشت که ببینه این روز مگه چه تفاوتی با روزهای دیگه داره. صدای تلفن و شادباشهای تعداد از نزدیکان رسید. اما خبر خاصی نبود. حتی از کیک و شمع تولد هم خبری نبود. آخه امسال دریابانو میخواست آرزوهاشو نگه داره نگه داره نگه داره یک مرتبه سال آینده همه اش رو یکجا به شمع زندگیش بسپاره.


همه چیز ساده و زیبا بود. تنها خود دریابانو بود که لباسی مرتب تر از همیشه به تن داشت و موهاش رو ساده و لخت به روی شونه هاش ریخته بود و عطر همیشگیش رو زده بود و با یک مهمون کوچولوی 8 ساله ناخونده که هیچ چیز از این روز نمیدونست و یک خرگوش قهوه ای رنگ (باور کنین امسال دریابانو روز تولدش توی خونه اش یک خرگوش به عنوان مهمون داشت) شمعی کنار دست گلی که خریده بود روشن کرد و شام خورد و تلویزیون نگاه کرد. 17 آگوست ساده گذشت.

اما فردای اون روز یکی از همکلاسیهای خوبش پیش دستی کرد و سر کلاس اعلام کرد که تولد دریابانو بوده! معلم خوب کلاس هم شعر
Ja, må hon leva! (شادباش تولد به زبان سوئدی) رو به همراه سایر همکلاسی ها اجرا کردن. حس شادی بود، اما دریابانو نمیدونست اون حس چیه تا اینکه وقتی به خونه رسید تلفن دوستان خوبش از ایران اونو به وجد آورد. لبخندی شیرین از نوعی خاص به روی لبهاش نشوند دوستانی که سالها با هم در همین دهکده ی زیبا زندگی کردن و همسایه بودن و لحظه هاشونو با هم تقسیم کردن. و وقتی دوباره پا به دهکده گذاشت و سر به خونه ی همیشگیش زد، با دیدن پیامهای پر مهر عزیزانش، دوستان همیشگیش، دوستانی که حتی مدتها ازشون بیخبر بود، حسی متفاوت توی قلبش احساس کرد.

اونجا بود که دریابانو متوجه شد که روز تولد به خودی خود نیست که متفاوته، حتی حضور کیک و شمع نیست که این روز رو تبدیل به یک روز خاص در زندگی میکنه، بلکه این احساس خوب دوستی و محبت و مهر ِ که قلب رو شاداب تر از همیشه به تپش وا میداره و لبخندی شیرین به لب مینشونه.

سپاس دوست من!
سپاس بخاطر احساس شادی که مهمون قلبم کردین. خورشید خانوم بسیار عزیز، مینای گل، وحید خوش مرام، ندای دوست داشتنی، سولماز زیبا، افشین با معرفت، غمدونه ی دل پاک، سوگند پر مهر، سیما ی شیرین، یاسمن دلانگیز، نورجان مهربون، ستاره ی با محبت و نواره ی نازنین. سپاس!

THANK YOU MY FRIEND - FROILAN MIRAS W/ VIC AMPALAYO

درود به شما و به گرمای آخرین روزهای امرداد ماه

و برای حسن ختام امروز ...

روزگار کودکی برنگردد دریغــــــــــــا!

وقتی یک روز مدرسه نمیری و بخاطر حال بد خونه میمونی، نتیجه اش این میشه که بیای اینجا و کلی حرف نگفته رو برای دوستانت بازگو کنی! تازه به خودت هم بسنده نمیکنی و میری سراغ گفته ها و ناگفته های اشخاص به نام. ;)

امروز داشتم به عکسهای ایران نگاه میکردم، عکسی بیش از بقیه ی عکسها توجهم رو جلب کرد و منو به فکر فرو برد. عکسی باعث نوشتن این پست شد.

بزرگترین چیزی که در کشور من و پایتخت اون وجود داره چیزیست به نام "آزادی". مردم می‌تونن باهاش به صورت رایگان عکس یادگاری بگیرن و برای دوستان‌شون در شهرستان ها، اروپا و آمریکا بفرستن.
مردم بیشتر کشورهای دنیا چنین امکانی ندارن. متمدن‌ترین مردم جهان تا حالا این قدر ملموس و از نزدیک "آزادی" رو ندیدن و اونو حس نکردن.

ممکنه افرادی که خارج از ایران زندگی میکنن بگن: "خارجی‌ها آزادی دارن". بله، اما آزادی اونا به اندازه آزادی ما این قدر بزرگ نیست!! طبق آخرین تحقیقات و نظرسنجی‌ها و از همه مهم‌تر طبق آخرین عکس‌برداری هوایی از منطقه، ایران بزرگترین "آزادی" جهان رو داره. به گفته کارشناسان ایران تنها کشوریه که به صورت نهادینه "آزادی" داره، طوری که میخ آزادی در ایران از زمان مشروطه کوبیده شده. تحلیل‌گران می‌گن حتا از اروپا و آمریکا میآن ایران تا "آزادی" رو از نزدیک ببینن و باهاش عکس بگیرن.

به یاد سلطان موسیقی پاپ "مایکل جکسون"

درود مهربون دوست داشتنی

کلیپی بسیار دیدنی و شنیدنی به نام "I HAVE A DREAM" باصدای امید و همراهی محمد مقدم