و اما بریم سراغ چند عکس و خبر عجیب ...

دیروز با هم کلیپ بسیار زیبایی از سوزان بویل، بانوی روستایی ۴۸ ساله دیدیم که شگفتی آفرید. امروز ترجمه ی ترانه یی که توسط ایشون اجرا شد که همون آهنگ زیبای فیلم بینوایان به نام I dream a dream رو با هم میخونیم. به دوستانی که این کلیپ رو ندیدن پیشنهاد میکنم، این شگفتی رو از دست ندن.

بیا بریم کوه، کدوم کوه، همون کوهی که آهو ناب داره، آی بله ...

و در آخر امروز میریم به سراغ سوزان بویل، زن ۴۸ ساله ای که اعتراف کرد هیچ گاه بوسیده نشده و هیچ گاه مردی او رو انتخاب نکرده.

این بانوی روستایی، شگفتی ساز برنامه «استعداد های بریتانیا» شده. کلیپ ویدیویی ایشون طی ۷۲ ساعت نزدیک به دو میلیون و نیم بار مشاهده شده.

رفتار بی تکلف و ظاهر ناآراسته وی خنده های تمسخر آمیز حاضران رو به همراه داشت که لحظاتی پس از شروع برنامه ی وی همگی سکوت اختیار کردن و مسحور صدای او شدن.

پيرمرد چيني در خواب ديد که پروانه اي شده است که مي خوابد و در روياي خود انسان مي شود. از آن روز به بعد هيچگاه نفهميد پروانه اي است در روياي يک انسان، يا انساني است که در خواب پروانه بوده است...

ظاهرا مهمونهای این خونه هنوز از تعطیلات بهاری برنگشتن و همین امر موجب شده که امروز شما باشین و پر حرفی های دریابانو ...

به نظر من آدمها گوناگونن:

گاهی دلم برای زمانی تنگ میشه که هیچگاه زندگی نکردمش.

چند روز پیش مجموعه عکس دیدم از پریسا دامندان از ایران قدیم حدودا هشتاد سال پیش.

مجموعه زير تحت عنوان “مد و مدل گرایی در ایران قدیم” به جنبه مدل گرایی در عکاسی قدیم ایران اشاره داره. جنبه‌ای که نشانه های اونو به وفور میشه در ساختار اجتماعی ایران مشاهده کرد.

اين مجموعه عکسها توسط پریسا دامندان از جمع‌آوري و تحت کتابي با عنوان "Portraitphotographs from Isfahan " منتشر شده. عکسها مربوط به سالهاي 1920 تا 1950 هستند.

اونهایی که اهل سفر به قدیم هستن و روزهای جنگ رو در ایران به خاطر دارن، میدونن که در اون دوران تلخ و پر هراس، تلویزیون تنها مرهم فراموش کردن زخم لحظه ها بود. هر چند که تلویزیون ایران اون زمان دو شبکه بیشتر نداشت که اون شبکه ها هم بیشتر در مورد جنگ برنامه نشون میدادن، اما برنامه ای زیبا بود که برای ساعتی، دلهامونو شاد میکرد و ما رو از هیاهوی خشونت اطرافمون دور نگه میداشت.

برنامه ای در یکشنبه شبها که با یک صدای ویژه معنا میگرفت. برنامه ی «دیدنی ها»، با صدای استاد «جلال مقامی». یادتون اومد؟! امروز میخوایم با هم سری به این استاد بزرگ بزنیم و دل رو با خاطره ها، صفا بدیم.

اما بریم سراغ یک دخترخانوم بسیار باهوش و نتیجه ی تحقیقاتی که داشتن ...

ماجرا از این قراره که یک دختر خانوم برای مقایسه اثر مایکروویو بر روی ساختار مولکولی مواد و مقایسه اون با گرم کردن به روش سنتی به راه حل جالبی رسیده و اون مقایسه دو گیاه کاملا مشابه هست که یکی توسط آب گرم شده در مایکروویو و دیگری توسط آب گرم شده بر روی کتری سیراب میشدن. یعنی این دختر خانم حدود 100 سی سی آب رو در مایکروویو میجوشونده و پس از سرد شدن به یکی از گیاهان می داده، و 100 سی سی دیگه رو در کتری و روی اجاق گاز می جوشونده، و پس از سرد شدن به گیاه دیگه می داده. نتیجه رو خودتون ببینین:

صحبت از پل شد و خواب من، یاد یک داستان زیبای قدیمی افتادم که اگه اجازه بدین همینجا براتون نقل کنم.

سال ها پیش دو برادر با هم در مزرعه ای که از پدرشون به ارث رسیده بود، زندگی میکردن. یک روز به خاطر یک سوء تفاهم کوچیک، با هم جرو بحث کردن. پس از چند هفته سکوت، اختلاف اونها بالا گرفتو از هم دوری کردن.

یک روز صبح در خونه برادر بزرگ تر به صدا دراومد. وقتی در رو باز کرد، مرد نجاری دید. نجـار گفت: من چند روزیه که دنبال کار میگردم، فکرکردم شاید شما کمی خرده کاری در خونه و مزرعه داشته باشین، آیا امکان داره که کمکتون کنم؟

برادر بزرگ تر جواب داد: بله، اتفاقا من یک مقدار کار دارم. به اون نهر در وسط مزرعه نگاه کن، اون همسایه در حقیقت برادر کوچیکتر منه. هفته ی گذشته چند نفر رو استخدام کرد تا وسط مزرعه رو بکنن و این نهر آب بین مزرعه رو درست کنن. او حتما این کار رو بخاطر کینه ای که از من به دل داره، انجام داده.

برادر بزرگتر به انبار مزرعه اشاره کرد و گفت: در انبار مقداری الوار دارم، از تو میخوام تا بین مزرعه من و برادرم حصار بکشی تا دیگه اونو نبینم.

نجار پذیرفت و شروع کرد به اندازه گیری و اره کردن الوار. برادر بزرگتر به نجار گفت: من برای خرید به شهر میرم، اگه وسیله ای نیاز داری برات بخرم. نجار در حالی که به شدت مشغول کار بود، جواب داد: نه، چیزی لازم ندارم.

درود نازنین یار تریبون آزاد!

دیشب خواب عجیبی دیدم باز هم یکی از همون خوابهایی که وقتی به عمق فرو میره میتونه روزها منو به خودش مشغول نگه داره. خواب دیدم که برای رفتن به سر کار هر روز از روی یک پل رد میشم، یک‌بار رفت و یک‌بار برگشت. پلی که تا لحظه ای که براتون تعریف میکنم، هیچ وقت به ارتفاعش توجه نکرده بودم. هیچ وقت به شیبش نگاه نکرده بودم. هیچ وقت هیچ حس خاصی نسبت به این پل نداشتم. از ابتدا تا انتهایش رو با سرعت 80 کیلومتری، که شاید دو یا سه دقیقه به زمان نیاز بود، طی میکردم.

و اما بریم سراغ اولین اتومبیل پرنده که در استرالیا رونمایی شد.

دوستان خوش ذوقی که مایل هستن میز غذاشون با دستمالهای زیبا تزیین بشه، بخش زیر میتونه براتون مفید فایده بشه!

خب حالا که صحبت از مراقبت از سلامتی شد بهتره که تاثیر ورزش رو هم نادیده نگیریم. اگه کارمند هستین و یا برای مدت زمان طولانی مجبورید که پشت میز بشینین، توصیه های زیر رو جدی بگیرین