علاقمندان به بخش تاریخ ایران، شروع سلسله ای دیگر که در این سرزمین پهناور به قدرت رسیدند.

و اما معرفی ده بانوی اول آمریکا

عشاق داستانهای مشهور دنیا رو میشناسین؟

و اما امروز روز جهانی ایدز در تقویم تاریخ نام گرفته که به منظور بالا بردن افزایش آگاهی، آموزش و مبارزه با تبعیضها، از سال از سال ۱۹۸۸ به اول دسامبر هر سال اطلاق می‌گردد و هر ساله برای این روز، شعار خاصی نیز در نظر گرفته می‌شود ،هدف عمده از این کار این است که به عموم مردم یادآوری شود که HIV از بین نرفته‌است و هنوز کارهای زیادی است که باید انجام شود.

دانستنی های خانه و خانه داری ...

خبرهای جالب و خواندنی امروز

امروز دوشنبه یازدهم آذر سال ۱۳۸۷ خورشیدی برابر است با یکم دسامبر سال ۲۰۰۸ میلادی.


تقویم تاریخ ...


¤. احداث تونل «مانژ» بین فرانسه و انگلیس (۱۹۹۰ م)





¤. نخستين با نويي که عضو پارلمان انگلستان شد

کلیپی از هنرهای قهوه خونه ای براتون در نظر گرفته شده.
امروز درب این خونه زده نشد، به این امید که تریبون آزاد هفته ی آینده، پر رونق تر و مملو از مهمون باشه.






برای دوستانی که این کلیپ در بالا قابل رویت نیست به اینجا کلیک کنین.

تا درودی دوباره بدرود.

و اما ببینیم فیلی که فیل نقاشی میکند !

مجموعه عکس های برنده شده در مسابقه جهانی عکاسی برگزار شده در سال ۲۰۰۸ توسط نسخه انگلیسی مجله نشنال جئوگرافیک در در وب سایت این مجله به نمایش گذاشته شده.

خودم هم از دل پریشیهای خودم به تنگ اومدم، چه برسه به شما! و اما بشنویم از گوگل، هر چند که تیتر خوبی نداره اما، تکنولوژیش کارآمدِ!!

سخنان برناردشاو رو حتما بارها و بارها شنیدین و خوندین، فکر میکنم خوندن دوباره ی این کلام ژرف خالی از لطف نباشه!

- در زندگی قرار نیست خودتان را کشف کنید; قرار است خودتان را بسازید.

- تنها کسی که با من درست رفتار می کند خیاطم است که هر بار که مرا می بیند، اندازه‌های جدیدم را می گیرد؛ بقیه به همان اندازه قبلی چسبیده‌اند و توقع دارند من خودم را با آنها جور کنم.

- بهترین جا برای آزمودن تربیت یک آدم، وسط دعواست.

- هیچ کس نمی تواند تمام عمر، خوشی را تحمل کند؛ در این صورت دنیا جهنم میشد.

- یک بچه مدرسه‌ای که با کتاب هومر بر سر همکلاسی‌اش میزند، احتمالا ایمن ترین و منطقی ترین استفاده از اساطیر را کرده است.

- 2 آدم گرسنه 2 برابر یک آدم گرسنه خطر ندارد; اما 2 آدم رذل 10 برابر خطرناک می شوند.

- دروغ‌های خوشبینانه چنان قدرت درمانی بالایی دارند که اگر پزشکی نتواند آنها را به صورت متقاعد کننده‌ای به زبان بیاورد، به درد این شغل نمیخورد.

- از کسی که به کار بد شما پاسخی نمی‌دهد بترسید؛ او نه شما را می بخشد، نه می‌گذارد خودتان را ببخشید...


یک دوره‌ای فکر می‌کردم- و واقعا فکر می‌کردم- همه چیز رو می‌شه نوشت. فکر می‌کردم حسی، حادثه‌ای، دردی، شادی، غمی نیست که نشه به زبونش آورد. اگه در عالم واقع اتفاق افتاده پس می‌‌شه به ثبتش رسوند. زیاد طول نکشید که فهمیدم ترس من هم کم نیست. نه ترس از قضاوت دیگران که ترس از اون چیزی که یادم دادن به نام "آبرو". خودم اعتقادی ندارم به اینک چیزی از خودم رو باید پنهان کنم. من همینم که هستم. با همه کارهایی که انجام می‌دم. اگه تلخم یا مهربون، اگه نادان یا شکننده،‌ همینم. شاید روزی بهتر بشم و شاید نه. شاید روزی مقبول عده بیشتری بشم و شاید نه. شاید تلخ‌تر یا مهربون‌تر یا نادان‌تر یا حساس‌تر بشم شاید نه.

این پروسه تغییر هیچ‌وقت پایان نمی‌گیره که من از زمین تا عرش با اون کسی که یکسال پیش در همین صفحه می‌نوشت تفاوت دارم. آدمی که بعد از یک سال تغییر نکنه خطرناکه، نه اون کسی که تغییر می‌کنه. چون زندگی در جریانه و اگه راکد بمونیم، جا میمونیم، و اگه جا بمونیم، بو میگیریم، گنداب میشیم و وقتی لجن زار شدیم، همه جا رو آلوده میکنیم و همه چیز رو در خودمون به عمق میبریم، به عمق یک لجن زار!

کلمات برای من مفهوم داشتن. روزی به اسم رفاقت قسم می‌خوردم. روزی پول وسیله شناخت انسان‌‌ها نبود. روزی هنوز آنقدر خاطرات خوب از انسان‌ها در یک مرز جغرافیایی داشتم که بر تمام بدی‌هاش چیره بود. روزی اعتقاد داشتم که انسان‌ها همه خوبند مگه اینکه خلافش ثابت بشه، روزی واقعا انسان‌ها رو به خاطر انسان بودنشان دوست داشتم - دقیقا به همین حماقتی که اینجا نوشتم.

همه این‌ها رنگی داشتن برام که امروز رنگشون تغییر کرده، بعضی هم که کلا رنگ باختن و من مستاصل موندم که مگه چند سال فاصله افتاده که من اینقدر ساده‌ شدم و مردم انقدر «زرنگ»؟ و چرا برای هرکس باید توضیح داد که می‌شه واقعا بدون چشم‌داشت دوست داشت و ساده بود رفاقت کرد و چرا کسی نیست که باور کنه؟ و میگن که محبت ناب، محبت خالصانه ی کودکیست نسبت به پدر و آیا مهر من خالص نبود؟

انگار باید دوباره به داخل غار برگشت و همه سوراخ‌ها را هم اینبار محکم‌تر از همیشه بست که لااقل خاطرات بیشتر از این خراب نشه تا لااقل بهانه‌ای برای بازگشت حال خوب باشه.

باید دوباره نوشت و گفت. نمی‌خوام خودم اونو از خودم بگیرم. زمان مثل همیشه مرهم خواهد بود و من می‌خوام کلماتم دوباره رنگ بگیرند.