با بخش سینمایی امروز، درگوشی رو تا درودی دوباره به پایان میبریم.

همیشه اتصال به یک نیروی برتر از ابتدای پیدایش بشریت در ذات انسان وجود داشته که گاها نیز به ورطه ی اشتباه و شک کشیده شده، کشف معبد عنکبوت پرستها، مهر تاییدی بر این گفته است.

دانستنی ها دنیای پر رمز و راز حیوانات ...

و اما امروز در خطه ی گیلان جشنی برپا میشه تحت عنوان «گالشی جشن»

بخش تازه ای رو از اولویت زمان اختراعاتی که باعث پیشرفت تکنولوژی در زندگی امروزی شد، تهیه که در زیر در اختیار شما عزیزان قرار میگیره.

دانستنی های خانه و خانواده ...

و اما امروز صبح ابتدا شال و کلاه میکنیم و با هم توی یک دهکده ی زیبا قدم میزنیم. دهکده ای زیبا، درست مثل دهکده ی دوستی خوبمون. با همون طراوت و شادابی و انرژی ...

طبق روال دوشنبه ها میریم سراغ خبرهای خواندنی روز ...

امروز دوشنبه (مه شید) بیست و هفتم (آسمان روز) آبان ماه سال ۱۳۸۷ خورشیدی، برابر است با هفدهم نوامبر سال ۲۰۰۸ میلادی.


تقویم تاریخ ...

¤. سالگشت درگذشت «جامي» و نگاهي کوتاه به کارهاي او

نورالدّین عبد الرّحمن بن احمد (۲۳ شعبان ۸۱۷ – ۱۷ محرم ۸۹۸ ه‍ ق) (۱۸ اوت ۱۴۱۴ – 17 نوامبر ۱۴۹۲م) ملقب به خاتم الشعرا شاعر، موسیقی‌دان، ادیب و صوفی نامدار ایرانی سده ۹ق است. او متخلص به جامی بوده و در جام، به دنیا آمده‌است.

مولفان تاريخ فلسفه، پس از تطبيق تقويم ميلادي با تقويم هجري قمري، 17 نوامبر را سالگشت فوت نورالدين عبدالرحمن جامي شاعر و فيلسوف ايراني ذكر كرده اند كه در سال1492 (13 محرم 898 هجري قمري) در هرات از اين دنيا رفت. کرونيکلرهاي غرب سالروز درگذشت جامي را 19 نوامبر اين سال نوشته اند. جامي برجسته ترين فارسي سراي قرن پانزدهم ميلادي 18 اوت سال 1414 ميلادي (817 هجري قمري) در «جام» واقع در خراسان بزرگتر به دنيا آمده و در هرات و سمرقند تحصيل كرده بود. وي در عين حال از آخرين صوفيان بزرگ بشمار مي آيد.
اين دو اصل مهم از جامي است: فرد صاحب مقامي را بزرگوار مي توان خطاب كرد كه فروتن باشد و با حوصله و شكيبايي تمام به سخن ديگران، از جمله انتقاد و گلايه گوش دهد و نامه ها و مراسله ها را با دقت بخواند و به گوش گيرد و ترتيب اثر دهد. تا شخص خودش را نسازد و اصلاح نكند، جامعه را اصلاح نتواند كرد. اين اندرز نيز از جامي است: تا عاشق هدف خود نباشيد، به سوي آن گام برنداريد.
جامي 44 و به قولي 87 و به قولي ديگر 99 كتاب و رساله نوشت. وي از تحسين كنندگان حافظ و سعدي بود و كتاب بهارستان را به سبك سعدي نوشت. مجموعه اشعار او كه بالغ بر 25 هزار است «هفت اورنگ» عنوان دارد. جامي قصه هاي يوسف و زليخا ـ ليلي و مجنون را به شعر در آورد، همچنين خردنامه اسكندر را. ديوان هاي سه گانه عنوان کتاب ديگر جامي است. وي بيوگرافي صوفيان ارشد را در کتابي تحت عنوان نفحات جمع آوري کرد. کتاي لوايح او نيز درباره صوفيسم است.
وي از مريدان خواجه سعدالدين كاشغري رئيس نقشبندي ها (درويش ها) بود.





¤. سالروز در گذشت استاد پورداود ايرانشناس و ايراندوست بنام

درود زیبــــــــــــــــــــــا !

درود دوست مهربونم درود و صد درود به همه ی یکشنبه های زیبا که گاهی هم با کشنبه اشتباه میشه (قابل توجه اهالی خوبی که خاطرشون هست اشتباه لپی دریابانو که توسط بهنام عزیز رسوا شد!!)

اما بودن دریابانو در روز یکشنبه کمی عجیب به نظر میرسه نـــه؟
چون دو روز شنبه و یکشنبه با اجازه ی دوستان خوبش، در تعطیلات به سر میبره و به کارهای عقب افتاده ی خونه و زندگی و درس و کلاس و مدرسه و دید و بازدید و رفت و روب و شست و شو و ... خلاصه همه ی اون کارهایی که در طول هفته نمیرسه که انجام بده، تلانبار میشه برای شنبه و یکشنبه!

القصـــــــــــه امروز انقدر دریابانو هیجان زده است که دلتپشهاش، اونو اینجا کشوند.
بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــله دریابانو که عاشق بارش برف و بارونه! امروز اولین تجربه ی برفش رو در استکهلم داره و درست مانند سال گذشته که زودتر از همه جا حوالی خونه ی دریابانو در اقدسیه سپید پوش شد، امروز هم شاهد اولین برف زیبای پاییزی!!! هست.

حیف بود که این شادی با شما تقسیم نشه. پس با هم عکسهای زیر رو میبینیم.

و اما بشنویم از آقای گوژینگ:

- دق، دق، دق، کسی خونه هست؟

به به صدای آشنا، بــــــــــــــــــــــــــله این خونه فقط مهمون کم داشت امروز که با حضور شما پر نور شد یاسمن عزیز.


«mazhenta20»:
تا بحال به استفاده از موقعیت ها فکر کردین؟


مطمئنا! اما اینکه در چند درصدش موفق بودم، بمونه برای بعد


«mazhenta20»:
استفاده از موقعیتها مهمتر از پیشآمد اونهاست.


بله همینطوره!


«mazhenta20»:
یک داستان میخوام براتون تعریف کنم، که مربوط به همین موضوع میشه. میکروفن که مشکلی نداره؟



نه خدا رو شکر، تازه سرویس شده تازه نفس و سرحال منتظر یک صدای گرم و دلنشینه!


«mazhenta20»:
دوستان تریبون آزاد وقت بخیر!
میخوام براتون یک داستان از استفاده ی صحیح از موقعیت ها براتون بگم.


«mazhenta20»:
يك روز خانم مسني با يك كيف پر از پول به يكي از شعب بزرگترين بانك كانادا مراجعه نمود و حسابي با موجودي 1 ميليون دلار افتتاح كرد.
سپس به رئيس شعبه گفت به دلايلي مايل است شخصا مدير عامل آن بانك را ملاقات كند و طبيعتا به خاطر مبلغ هنگفتي كه سپرده گذاري كرده بود، تقاضاي او مورد پذيرش قرار گرفت. قرار ملاقاتي با مدير عامل بانك براي آن خانم ترتيب داده شد. پيرزن در روز تعيين شده به ساختمان مركزي بانك رفت و به دفتر مدير عامل راهنمائي شد.

«mazhenta20»:
مدير عامل به گرمي به او خوشامد گفت و ديري نگذشت كه آن دو سرگرم گپ زدن پيرامون موضوعات متنوعي شدند. تا آنكه صحبت به حساب بانكي پيرزن رسيد و مدير عامل با كنجكاوي پرسيد:
راستي اين پول زياد داستانش چيست؟
آيا به تازگي به شما ارث رسيده است؟
زن در پاسخ گفت: خير، اين پول را با پرداختن به سرگرمي مورد علاقه ام كه همانا شرط بندي است، پس انداز كرده ام. پيرزن ادامه داد و از آنجائي كه اين كار براي من به عادت بدل شده است، مايلم از اين فرصت استفاده كنم و شرط ببندم كه شما شكم داريد! مرد مدير عامل كه اندامي لاغر و نحيف داشت با شنيدن آن پيشنهاد بي اختيار به خنده افتاد و مشتاقانه پرسيد: مثلا سر چه مقدار پول؟
زن پاسخ داد: 20 هزار دلار و اگر موافق هستيد، من فردا ساعت 10 صبح با وكيلم در دفتر شما حاضر خواهم شد تا در حضور او شرط بندي مان را رسمي كنيم و سپس ببينيم چه كسي برنده است.
مرد مدير عامل پذيرفت و از منشي خود خواست تا براي فردا ساعت 10 صبح برنامه اي برايش نگذارد.

«mazhenta20»:
روز بعد درست سر ساعت 10 صبح آن خانم به همراه مردي كه ظاهرا وكيلش بود در محل دفتر مدير عامل حضور يافت. پيرزن بسيار محترمانه از مرد مدير عامل خواست كرد كه در صورت امكان پيراهن و زير پيراهن خود را از تن به در آورد. مرد مدير عامل كه مشتاق بود ببيند سرانجام آن جريان به كجا ختم ميشود، با لبخندي كه بر لب داشت به درخواست پيرزن عمل كرد.
وكيل پيرزن با ديدن آن صحنه عصباني و آشفته حال شد.
مرد مدير عامل كه پريشاني او را ديد، با تعجب از پير زن علت را جويا شد. پيرزن پاسخ داد:
من با اين مرد سر 100 هزار دلار شرط بسته بودم كه كاري خواهم كرد تا مدير عامل بزرگترين بانك كانادا در پيش چشمان ما پيراهن و زير پيراهن خود را از تن بيرون كند!


اینجا متاسفانه آیکون تعجب نداریم!!
آفرین به این هوشمندی. خیلی جالب بود یاسمن عزیز. سپاس نازنین.

«mazhenta20»:
دریابانو، هفته ی گذشته خورشید خانوم در مورد حس تقلید در کودکان صحبت کردن، این هفته منم بخشی رو به این موجودات نازنین در نظر گرفتم که تقدیم علاقمندان میکنم.

چی بهتر از این؟!


«mazhenta20»:

کودکان وقتی با سرزنش و انتقاد زندگی می کنند می آموزند بی اعتماد به خود باشند. وقتی با خشونت زندگی می کنند می آموزند که جنگجو باشند. وقتی با ترس زندگی می کنند می آموزند که بُزدل باشند. وقتی با ترحم زندگی می کنند می آموزند که به خود احساس ترحم داشته باشند. وقتی با تمسخر زندگی می کنند می آموزند که خجالتی باشند. وقتی با حسادت زندگی می کنند می آموزند که در خود احساس گناه داشته باشند. اما اگر با شکیبایی زندگی کنند بردباری را می آموزند. اگر با تشویق زندگی کنند اعتماد و اطمینان را می آموزند. اگر با پاداش زندگی کنند با استعداد بودن و پذیرندگی را می آموزند. اگر با تصدیق شدن زندگی کنند عشق را می آموزند. اگر با توافق زندگی کنند دوست داشتن خود را می آموزند. اگر با تایید زندگی کنند با هدف زندگی کردن را می آموزند. اگر با صداقت زندگی کنند حقیقت را می آموزند. اگر با انصاف زندگی کنند دفاع از حقوق را می آموزند. اگر با اطمینان زندگی کنند اعتماد به خود و اعتماد به دیگران را می آموزند. اگر با دوستی و محبت زندگی کنند زندگی در دنیای امن را می آموزند.

خب اینهمه امروز از صبح اول وقت اعتراض کردم بد نیست که سری هم به دنیا طنز بزنیم و شادی رو به این خونه بیاریم.

و اما دوست خوبمون آقا «فرهاد» با کاربری «farhad38» در مورد سوال هفته ی گذشته و معنای نجابت اینطور پاسخ گفتن که:

بال هايش در زنجير، انديشه اش درحصار، احساسش در بند و خودش در انکار است.
حق گريه ندارد، نبايد زيبا ببيند، نبايد خوب فکرکند، نبايد دوست داشته باشد.
زيرا...
او يک فرشته است!
نجابت گل لبخند رضايت مندي از خويشتن است.
آنگاه كه مي تواني و انجامش نمي دهي .
نجابت آن آرامش وجدانيست كه در كلبه درويشان هست.
نجابت هر چه هست با من صفا نيست.
وگر نه مي نگفتم مي نگفتم مي نگفتم ..

نجابت چيست ؟حق كس نخوردن.
نجابت چيست؟ مال كس نبردن.


و نجابت به فکر است و اندیشه و حرمت نگاه.
سپاس دوست خوب و خوشحالم که سکوت آقایون دهکده توسط این دوست با پشتکارمون شکست.

اما برای این هفته هم سوال و نظر سنجی داریم. امیدوارم دوستان بیشتری برامون سخن بگن که باور صاحب نظر بودن دارای اندیشه بودن، در این ولایت خشک نشه!

و به قول سهراب:

در نهفته ترين باغ ها، دستم ميوه چيد.
و اينك، شاخه نزديك! از سر انگشتم پروا مكن.
بي تابي انگشتانم شور ربايش نيست، عطش آشنايي است.
درخشش ميوه! درخشان تر.
وسوسه چيدن در فراموشي دستم پوسيد.
دورترين آب
ريزش خود را به راهم فشاند.
پنهان ترين سنگ

سايه اش را به پايم ريخت.
و من، شاخه نزديك!
از آب گذشتم، از سايه بدر رفتم.
رفتم، غرورم را بر ستيغ عقاب- آشيان شكستم
و اينك، در خميدگي فروتني، به پاي تو مانده ام.
خم شو، شاخه نزديك!


و اما باز هم اعتراض!!
نمیدونم بخاطر آدینه روز بودن امروزه که بازار اعتراض داغ و جوشان ِ و یا انقدر مسائل اعتراض آمیز وجود داره که به هر جا چشم میندازیم، به وضوح قابل رویت ِ.

هر روز به صورت آنلاین چند روزنامه ایران رو میخونم اما چندروزی بود که فرصت خوندن روزنامه اعتماد رو پیدا نکرده بودم، همینطور که داشتم به آرشیو خبرهای این چند روز اخیر نگاه میکردم، تیتر یک خبر، بند بند بدنم رو لرزوند!

میدونین قلم توانا به چی میگن؟ به نوشته ای که بتونه تاثیر گذار باشه، حالا چه این تاثیر خوب باشه و چه بد...

وبلاگ دو تا از دوستان خوبی که هرگز ندیدمشون و هرگز هم منو ندیدن، رو همیشه دنبال میکنم. اتفاقا از قضا هر دوی این عزیز منتخب وبلاگ برتر فارسی شدن.
رقابت سختی بینشون در جمع آوری آرا در گرفت که از خبر آوردن و خبربردنهای گروه های طرفدار، کار به کدروت و دلخوری کشید. تا جایی که این کدورتها در پستهای اخیر به وضوح قابل خوندن بودن و اثر از اون نوشته های ساده و شگرف و تاثیر گذار همیشگی نبود.

تا اینکه یکی از این دو دوست با قلبی بزرگ نقشه ای طرح کردن و توسط یک آشنا، رقیب دلشکسته رو به یکی از کافی شاپهای تهران دعوت کردن بدون اینکه نامی از خودشون برده باشن. و به ناگاه از راه رسیدن و سر صحبتها باز شد و هر چه کدورت بود از بین رفت ... به قول این دوست ما "چون صداقت سریع‌تر از دلیل فهمیده می‌شود".

امروز از خوندن این خبر دلم شاد شد و به خودم تبریک گفتم. گاهی خودخواهی خوبه، احساس خوبی پیدا کردم که اگه یکسال و نیم هست که وبلاگ این دو نفر رو میخونم و این احساس رو دارم که ازشون درس یاد میگیرم، امروز مهر تاییدی بر این حس خورد که شادیم رو چندین برابر کرد.

اما برگشتم به آرشیو نظرها (من هیچ موقعه نظری نمیدم اما همه ی نظرها رو میخونم) دیدم چه ولوله ایست. همه ی افرادی که تا چند روز پیش، از رقیب گله داشتن و آتش بیار معرکه بودن، امروز با شاخه گلی در دست برای این دو دوست آرزوهای شیرین و موفقیتهای تازه داشتن. به هر دو تبریک میگفتن و خوشحال بودن که این دو در کنار هم به یک رفاقت سالم (نه رقابت جانسوز) میپردازن!!

در تاثیرگذاری قلم این استاد سخن شکی ندارم، اما آیا خود ما هیچ زمان برای صحبتی که میکنیم، ثباتی قائل نیستیم؟

آخ که چقدر خوبه امروز آدینه روز ِ و میشه توی هر پستی اعتراض کرد.



این کلیپ زیبا از گروه آریان تقدیم به همه ی اونهایی که دلتپش هاشون از شوق عشق و دوست داشتنه!





با این توصیف به نظر شما، نقشه کشیدن از این جنس، کار لذت بخشی نیست؟

درود و صبح بخیر به همه ی اونهایی که دلشون برای یک فریاد بلند تنگ شده.

اگه زندگی آپارتمان نشینی میذاشت دلم میخواست از همینجا توی همین صبح جمعه ای از ته دل یک فریاد بلند بکشم اونم از نوع کشـــــــــــــــدارش که به قول قدیمیها تا هفتا کوچه اونطرفتر هم بره یا بقول مادر ِ مادر بزرگم که چندسال پیش عمرشونو دادن به شما، یک جیغ الله و اکبری بکشم!! (وای وای بلا به دور، امروز دریابانو چش شده، خدا میدونه!!)

اما باور کنین گاهی لازمه. حالا نه به اون اندازه که تا هفتا کوچه اونطرفتر بره، اما همنقدر که از توی سینه بیرون بیاد اونجا برای خودش جا خشک نکنه، بقول قدیمیها کَرَم از مولاست.

حالا صبح رو چرا با این همه قیل و قال شروع کردم، علتش تیکه روزنامه ی زیر ِ، مطمئنم شمام بعد از دیدنش به حال این لحظه ی من شک نمیکنین.


استاد منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه های تهران و تنکابن:

"مردم ایران وقتی به پرنده ای نگاه می کنند، درین فکرند که گوشت آن پرنده چه مزه ای می دهد."

در جایی نوشته ای از باومن میخوندم که اینطور ترجمه شده بود:

"در جهانی که اهمیت چیزی یا رویدادی را فقط با اعداد نشان می دهند، و بنابر این، فقط از این راه می توان به اهمیت آن ها پی برد (کیفیت یک آهنگ روز بر اساس تعداد صفحه های فروخته شده، کیفیت رویداد یا ماجرایی عمومی بر اساس تعداد بینندگان تلویزیونی، کیفیت شخصیتی مشهور بر اساس تعداد حاضر در مراسم تدفین، کیفیت روشنفکران بر اساس تعداد نقل قول ها و ارجاعات) ..."

با خوندن این سطور فکر کردم ما هم در میان خودمون نمونه های بسیاری میشناسیم که "کمیت ها" نشانگر "اهمیت" شدن. مطمئنم شما هم چیزهایی در ذهن تون تداعی شده ...


و اما ورژن نوپای سرود ای ایران رو دیدین؟ پیشنهاد میکنم حتما حتما این کلیپ زیبا رو ببینین.







برای دوستانی که این کلیپ قابل دیدن نیست، میتونن به اینجا کلیک کنن.

ذهنیت با انسان چه کارهایی که نمیکنه، نمونه اش همین داستان زیر!

پيرمرد با جثه اي نحيف روي تخت افتاده بود و به گذشته اش فكر ميكرد ...
به روزايي كه با فيدل (كاسترو) و يه مشت پارتيزان ديگه توي جنگلهاي انبوه مخفيانه زندگي مي كردن
به ياد آورد كه چند ماهي رو بدون غذا و فقط با خوردن ميوه و حتي برگ درختا گذرونده بودن و اينكه براي رفع تشنگي از آب بركه ها و مرداب هاي متعفن نوشيده بود...
به يكباره احساس تشنگي كرد...
با صدايي لرزان و از سر ضعف به جمعيت طرفداراش كه دور تختش جمع شده بودن گفت:
من تشنه ام...

همه تحسينش كردن و يكصدا گفتن:
بله... همه ما تشنه آزادي هستيم.

چريك پير اينبار با لحني آمرانه و با صدايي كه حاصل تمام نيروي باقي مونده ش بود تكرار كرد:
من تشنه ام...

و اطرافيان دوباره ضمن تحسين اين جديت پيرمرد، شروع به گفتن جملاتي از اين دست كردن:
- همه ما تشنه آزادي كشور عزيزمون از زير يوغ امپرياليسم ...
- ما هم تشنه دموكرا...
- ما به شما قول مي ديم كه...
- ما هممون براي آز...

صداها محوتر و محوتر شد تا اينكه ديگه پيرمرد چيزي رو نشنيد...
پيرمرد با لباني تشنه مرده بود... تشنه جرعه اي آب...

گاهي اوقات ذهنيتي كه ما از افراد داريم باعث ميشه كه توقعمون از اونا بالاتر از يک آدم معمولي باشه، و اینجاست که...
یاد داداش بهنامم بخیر، یک شب بهشون گفتم: چرا فکر میکنین من نباید ناراحت بشم؟ نباید دچار تردید و دوگانگی بشم؟ من یک آدمم، مثل همه، یک آدم معمولی همین!

شاید بی ربط باشه اما به یکباره یاد این شعر افتادم:

"چنان با مردمان سر کن که بعد از مردنت عُرفی،
مسلمانــت به زمــزم شــوید و هندو بسوزاند"!